maandag 23 november 2015

Waterspreeuw


In buitenlandse snelstromende beekjes had ik hem al wel eens waargenomen, in Nederland nog nooit, de waterspreeuw. Voorzitter Hans Grotenhuis van Vogelwerkrgoep Zutphen en omstreken gaf de tip: in Warken, achter Warnsveld, bij de stuw waar de Berkel een arm uitslaat naar het Twentekanaal, daar zat er eentje. Ik fietste erheen en kwam in de drukte terecht. Uit een lange rij in de berm geparkeerde auto’s waren reusachtige telelenzen uitgestapt, gedragen door mannen die het zeldzame vogeltje met hun camera wilden vangen. Kleine moeite: de waterspreeuw – waarschijnlijk hierheen gevlogen vanuit Scandinavië, geen mensen gewend – gedroeg zich tammer dan de gemiddelde dierentuinvogel. We zagen hem af en toe kopje onder gaan om waterinsecten te vangen. Alsof hij voor zoveel belangstellenden een show ten beste gaf. Ik had de neiging te applaudisseren.
In juli van dit jaar sprak ik in Epse met Henk Hietbrink, voorzitter van een andere vogelwerkgroep, die van de IJsselstreek. Hij liet me in zijn huiskamer een opgezet exemplaar van de waterspreeuw zien. ‘Die is hier in februari tegen het raam gevlogen’, vertelde hij. Zijn vrouw had de versufte vogel gevonden en opgeraapt. ‘Uit haar beschrijving door de telefoon maakte ik op dat het een waterspreeuw moest zijn, maar ik kon het niet geloven. Daarvan worden er hooguit een paar per jaar in Nederland gemeld en in woonwijken komen ze nooit.’ Eenmaal thuis constateerde hij dat het wel degelijk een waterspreeuw was – donkerbruin, witte borst, grootte van een merel. Helaas was hij even later dood. We besloten hem te laten opzetten. 
Eigenlijk kan hij het nog steeds niet geloven, hoewel het bewijs tastbaar in de vensterbank staat. Een waterspreeuw in de Berkel is al uitzonderlijk, om dat van dichtbij mee te maken was een vogelaar uit het Friese Joure zelfs helemaal naar Warnsveld gereden. Je kunt zeggen dat de Berkel dankzij stuw en vistrap hier enigszins Scandinavisch aandoet. Maar dat er midden in het dorp een waterspreeuw uitgerekend tegen het raam van de voorzitter van de vogelwerkgroep vliegt, dat is toch wel ontzettend toevallig! 



© 2015 Sander Grootendorst | de Stentor

zondag 22 november 2015

Nieuwe dichtbundel

Nieuwe dichtbundel Sander Grootendorst

Kom uit je comfortzone’, luidt het credo van menig modern adviseur. Alsof het niet een veel grotere uitdaging, welhaast onmogelijke opgave is om in je comfortzone te blijven. Mits je er al een weet te vinden. In zwemles voor de merel doet Sander Grootendorst uit Zutphen er een dichterlijke poging toe. Eerder publiceerde hij de dichtbundels De dood evenmin,Veertig ezelsbruggetjes en, samen met ex-stadsdichter Eke Mannink, Lichtbundel.
Bij zijn zoektocht stuit Grootendorst op vogels en andere beesten van uiteenlopend karakter, hij belandt in landschappen waarvan niet altijd duidelijk is of ze werkelijk bestaan. Beschrijft hij wat hij onderweg ziet of bedenkt hij het ter plekke? En kun je zo’n zoektocht eigenlijk wel in je eentje aan?
Grootendorst is dichter en journalist. Hij schrijft onder meer artikelen over natuur en cultuur voor de Stentor en vormt met Eke Mannink het poëzieduo Vlinderwerk.
zwemles voor de merel is een uitgave van Diepenmaat Uitgeverij & Ontwerpbureau. Het kost 12,50 euro, is te koop in de boekwinkel of te bestellen bij de schrijver: sandergrootendorst@gmail.com.

in de etalage van boekhandel Van Someren aan de Turfstraat in Zutphen

woensdag 18 november 2015

zwemles voor de merel





De dichtbundel 'zwemles voor de merel' ligt vanaf vandaag in de boekhandel, of is daar te bestellen. ISBN 978-90-78115-76-2. Kost 12,50 euro. Bestellen bij mij kan ook: stuur een mailtje naar sandergrootendorst@gmail.com. Er komen dan wel portokosten bij (tenzij ik in de buurt ben).