vrijdag 1 juni 2018

Steeds luider, steeds zachter


Een gedicht, een filmbeeld, bewegend geluid.

sander grootendorst © 2018


woensdag 30 mei 2018

De koning van het landschap



Een kleine vos boven op de bloem van een braam. Met uitzicht op de omgeving; vinden vlinders altijd fijn. Weinig kleine vossen dit jaar tot nu toe. Misschien door de onverwacht ijzige maand maart. Zag er voordat die periode inging al wel eentje. Ze waren er mogelijk voorbarig van uitgegaan dat de winter voorbij was. En daarna is het lastig om nog te herstellen. Het zal deze of gene desalniettemin gelukt zijn om te paren en eitjes te leggen. Of zouden er toch kleine vossen zijn geweest die hun winterslaap tot na maart hebben weten op te rekken? Eenmaal wakker vallen ze niet meer zo gauw in slaap, dan zijn ze ten dode opgeschreven in de kou. 
Zag vandaag ook het eerste gamma-uiltje, een zomergast uit Midden- en Zuid-Europa. Die nachtvlinder heeft zich dan weer laten aanlokken door de onverwacht warme maand mei.

sander grootendorst © 2018

zondag 27 mei 2018

Petersons graspieper


Een foto gemaakt op 26 mei 2018. Een graspieper poseert op een hek. Ze broeden op een bedrijventerrein. Landbouwgebied is nauwelijks nog geschikt voor de natuur, die vlucht naar de stad. Een soort urbanisatie.
De vogel nam plaats alsof hij in Petersons Vogelgids had nagekeken hoe z'n familiegenoten daar zijn afgebeeld. Mijn moeder, die op 26 mei jarig zou zijn geweest, kocht niet lang na haar aankomst vanuit Indonesië in Nederland zo ongeveer van haar laatste geld Petersons Vogelgids. Ze wilde weten welke vogelsoorten ze alhier in park en veld zoal zag en hoorde. Geen rijstvogels meer. Wel graspiepers.

sander grootendorst © 2018


zaterdag 26 mei 2018

zondag 20 mei 2018

nu

ieders hart is vol van nu,
soms bewust soms on-
bewust van nu, maar nu
is zelf vol van verleden
terwijl nu zelf nooit meer
voorbijgaat want nu nu
verandert in niets anders
dan opnieuw nu en wordt
nooit meer nu. nu is óók
al toekomst maar nu weet
dat nu niet. vraag aan nu:
wie is nu? dan zegt nu: ik
ben wie ik ben, iedereen,
niemand en alles, eventjes,
altijd en nooit — en ooit,
ik ontsta, nee, ik moet nog 
ontstaan en ben al voltooid,
ik ben niets anders dan u.



sander grootendorst © 2018
(met dank aan mila mannink)